بیداری رویاها

مشکل ما آدم ها این است که رویا کم می بینیم

تنبلی شرف داره به ورزش کردن!

  • شادکه:)
  • جمعه ۱۲ آذر ۹۵
  • ۲۲:۴۳

خدا

ورزش اعتیاد آوره؛

آدم زندگیشو میذاره پاش، سلامتیشو؛ جاش آرامش می گیره چند دقیقه...پر از امید میشه!

ورزش اعتیاد آوره، مخصوصن ورزشای دوییدنی؛

آدم همش میخواد بدوعه؛ پای راه رفتن واسش نمی ذاره! آدم همش میخاد تحرک داشته باشه؛ آروم و قرار دیگه نداره! آدم همش میخاد از حریفش فاصله بگیره؛ بزرگواری دیگه نداره! همونقدری که استرس نمیتونه تحملش کنه و سمتش نمیاد؛ اونم طاقت حتا ذره ای استرس کشیدنو نداره! آدم همش میخاد سریع باشه؛ تو سرعت پایین دیوونه میشه، میزنه به سرش! آدم همش میخاد بهترین باشه؛ متوسط بودن حالشو به هم میزنه!

ورزش اعتیاد آوره، مخصوصن ورزشای توپی؛

آدم یاد میگیره نگاهش همیشه به بالا باشه؛ سر به زیری از یادش میره! ادم یاد میگیره طلب کنه و همیشه برای خودش بخاد؛ بعدن هر چه قدر هم ادب یادش بدی فقط سبک خودشو میشناسه!

من زندگی ورزشی طولانی ای دارم! آدمای مختلفی رو دیدم! جاهای مختلفی رفتم! تخصصای مختلفی رو امتحان کردم! فرهنگ های مختلفی شناختم و مدلای مختلفی لباس پوشیدم...

شده جایی برین ورزش کنین و لذت نبرین؟ شده آرزو کنین هرچی زودتر این انتخابی که کردین تموم شه؟ شده تمام سعیتونو بکنین که وسط تمرین اشکتون زمین بازی رو خیس نکنه؟ شده بعد از اون برحه(برهه) زمانی به سرعت هرچه تمام تر همه چی رو فراموش کنین که حتا کسی رو میبینین که فقط مارک سویی شرتش شبیه یکی از اون هم تیمی هاست، تغییر مسیر بدین و تا خود شب بلرزین که "وایِ من! دوباره یاد کابوسای روزانه م افتادم..." من ورزشکار بودم...قوی تر از این حرفا! چطور؟ چطور تونستن کاری کنن که حالا از عالم و آدم بترسم؟ حتا از دوستام...که نکنه دوباره نزدیک اونا بکننم!

من زندگی ورزشی طولانی ای دارم! از من به شما نصیحت:

زندگیتونو بکنین، فوق فوقش کنارش روزی نیم ساعت پیاده روی یا شنای تفننی...دور و بر ورزش نرین که اعتیاد آوره (میچسبه عین بختک به زندگیتون:))! رفتین سمت ورزش، سمت ورزشای دوییدنی نرین که کل زندگیتونو تحت الشعاع خودش قرار میده! ورزش دوییدنی انتخاب کردین، توپو قاطیش نکنین...به دماغتون رحم کنین به خودتون اگه رحم نمیکنین! دست روزگار ورزش دوییدنی-توپی گذاشت جلو روتون خدا خدا کنین بسکتبال نباشه...اونوقت شرطش اینه که تمام زندگیتونو بذارین پاش تا توش موفق بشین! به هرحال، اگه خوش سلیقه بودین و کمال گرا و دنبال بسکتبال راه افتادین، مطمئن باشین جاتون تو کلاسای خانومِ "عین" نیست...اونجا اصلن جای ورزش - هرچند غیر تخصصی و ضعیف حتا هم- نیست!

تا اینجاشو همه رو گفتم که همون نصیحت آخرو بگم...اگه مطمئن بودم بدون مقدمه چینی حرفمو قبول میکنین، اینهمه خزعبلات نمی بافتم! وگرنه که ورزش هر چه قدر هم اعتیاد آور و مخرب باشه، اثری که رو جسم و روح ادم میذاره انکار نشدنیه...قطعن نسبت بدی به خوبی هاش یک به صده! ولی ورزشی که بخاد پای آدمو به تمرین های خانوم "عین" و امثالهم (که زیادن و من همین الان میتونم حدقل پنج تا ده تای دیگه شونو نام ببرم) همون بهتر که با بهونه اعتیاد و فلان و بهمان شروع نشه اصلن! تو خونه نشستن جلو تلویزیون و تخمه پوست کندن صدها برابر شرف داره به وقت گذاشتن(هدر دادن در واقع) تو کلاسای خانوم "عین" :/

والسلام:)

پی.نوشت: الان نرین بذارین اینا رو کف دستش، منو وردارن ببرن اوین به جرم تشویش اذهان عمومی! خاهرانه خاستم خاطره افتضاحم برا شما تکرار نشه...همین! حالا شما خاستی برو همون کلاس! پول تو جیب اون نره که از اون ور تو جیب من نمیاد که! گفتم که مثه من سه روز در هفته(سه و نیم درصد ساعات هفته!!) زندگیتو مفت مفت ندین دست مردم! والا...

بعد.نوشت:حدود یه سال از ورزش دور بودم به خاطر ترس از همون ادما...! و بعد از خودشون به خودشون پناه بردم! حالا من یه فَِراری ام...برا ندا دعا کنین که زندگی ورزشی منو از مرگ نجات داد ولی کاری برای بچه خودش نتونست بکنه...دعا کنین برا صبرش!

گریه غریبانه...زیاد...زیاد! 

  • ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    شادکه(دختر شاد و کوچک)

    فَلا یَحزُنکَ قَولَهُم...(یاسین/76)

    لطفادر کنار خوندن اینجا، به ستون و صفحه رویاهای پیشنهادی هم سر بزنید:)